Ως Πρέπω

Ο έβδομος τόμος της σειράς Ανθρωπότητα αποδίδει τον κόσμο όπως όλη η σειρά επιγραμματικά: με τον άνθρωπο και τον πολιτισμό του μέτρο όλων των σχεδίων και το δίκαιο κράτος ως νου, τους θεσμούς ως πνεύμα και το σύμπαν ως ψυχή.

Πρώτα τα ελληνικά, τα πηγαίως αίσια και θετικά: η αλμυρή διαδρομή της Ελλάδας και οι υδάτινοι διάδρομοί της, από τους Μινωίτες της Ουγκαρίτ στο Κουρδιστάν, από την Οφίρα στη Φουάντ και από τη Λεβαντίνη στην Ανατολία της, η ενοποιητική θεώρηση του πολιτισμού και η επαναθεμελίωση της ανθρωπότητας σε ηθική, θρησκεία και επιστήμη. Και όπως και εκεί ομοιοτυπικά στα σωστά σύνορα: η ποιητική γένεση των λαών από τη Σερβία και τη Βουλγαρία έως τη Νότια Ιλλυρία και την Αρμενία, η Ανατολία μετά την Τουρκία και οι εθνικές διορθώσεις με νέο χάρτη, η Ευρασία μετά τη ρήξη Ρωσίας και Κίνας, η επανένωση της Κορέας, η Παναμερική μετά τον πόλεμο, το Κασμίρ ως ανεξάρτητη χώρα και, ως το τελευταίο σύνορο, η δίκαιη κατανομή της Ανταρκτικής.

Το πολιτειακό υπόδειγμα που τα συνδέει όλα είναι η Άμεση Προεδρική Αντιπροσωπευτική Δημοκρατία: ομοσπονδίες κρατών ανά ήπειρο, κοινά ηπειρωτικά νομίσματα και, στην κορυφή, η Παγκόσμια Συνομοσπονδία των κρατών - χωρίς υπερεθνική επιβολή, με πλήρη σεβασμό της κυριαρχίας και της ιδιαιτερότητας κάθε λαού και του πολιτισμού του.

Ο τόμος κλείνει με την υπενθύμιση που διατρέχει όλη τη σειρά: ο χαμένος χρόνος του κόσμου δεν χαρίζεται σε κανέναν - όσο το δίκαιο αργεί, η αργοπορία του μετριέται σε θανάτους. Γι' αυτό το πρέπον δεν είναι ευχή· είναι σχέδιο και γίνεται με επιστήμη-τέχνη-τεχνολογία.