Carmilla

I gcaisleán uaigneach i measc fhoraoisí Styria, tá Laura, cailín óg atá ag fás aníos faoi chúram a hathar, ag maireachtáil go síochánta i bhfad ó ghnóthaí agus ó chomhluadar an domhain mhóir. Ach cuirtear deireadh leis an suaimhneas sin nuair a tharlaíonn timpiste aisteach carráiste in aice lena dteach agus nuair a thagann cailín álainn mistéireach, Carmilla, chun fanacht leo. Tagann dlúthchairdeas idir an bheirt, agus is gearr go mbíonn Laura faoi dhraíocht ag áilleacht, ag gean agus ag mealltacht neamhghnách Carmilla. Ach tá rud éigin corraitheach i ndéine a mothúchán, ina nósanna aisteacha agus sna rúin nach bhfuil sí sásta a nochtadh. De réir mar a neartaíonn an ceangal eatarthu, éiríonn sé níos deacra do Laura an mealladh a mhothaíonn sí a scaradh ón eagla atá ag fás ina croí.

Is gearr go dtosaíonn tromluí ag cur isteach ar chodladh Laura, agus tagann laige mhínádúrtha uirthi nach féidir leis na dochtúirí a mhíniú. Idir an dá linn, tá cailíní óga sa cheantar ag fáil bháis faoi chúinsí mistéireacha, agus tá scéalta faoi sheanmhallachtaí agus faoi chréatúir na hoíche ag scaipeadh i measc mhuintir na tuaithe. De réir mar a thagann rúin an ama atá caite chun solais, nochtar stair theaghlach Karnstein agus finscéal ársa na vaimpíreachta. Caithfidh Laura aghaidh a thabhairt ar fhírinne a chuireann a cairdeas, a cuimhní agus fiú a tuiscint ar an réaltacht féin faoi amhras. Faoi scáth an chaisleáin agus na bhforaoisí dorcha, tá bagairt ag druidim léi nach féidir a shárú le réasún ná le gnáthleigheas.

Foilsíodh Carmilla den chéad uair ina shraith idir 1871 agus 1872, breis agus fiche bliain roimh Dracula le Bram Stoker. Tá sé ar cheann de na saothair is tábhachtaí i stair na litríochta vaimpíreachta agus tá tionchar buan aige ar an bhficsean gotach agus ar an litríocht uafáis. Trí chaidreamh casta Laura agus Carmilla, scrúdaíonn Le Fanu an dúil, an mealladh, an chumhacht agus an leochaileacht, chomh maith leis an eagla roimh an anaithnid. Le prós atmaisféarach, fionraí shíceolaíoch agus rúndiamhair a nochtar de réir a chéile, cruthaíonn sé scéal ina bhfuil an áilleacht agus an t-uafás fite fuaite lena chéile. Is saothar clasaiceach neamhbhásmhar é Carmilla a chuireann ceist chorraitheach ar an léitheoir: cad a tharlaíonn nuair is é an duine is ansa linn an duine is mó a bhfuil eagla orainn roimhe?